AIPrawa UX · Pareto principle
Kilka błędów robi większość awarii. Kilka poleceń to większość kliknięć. Zasada Pareto mówi, że niewielka część przyczyn daje większość skutków. Trzeba tylko policzyć, która.
AIW 2002 roku Microsoft zaczął zbierać raporty o awariach z komputerów użytkowników Windowsa i Office. Okazało się, że błędy nie szkodzą po równo. Garstka z nich odpowiadała za większość kłopotów.
błędów powodowało 80% wszystkich awarii i komunikatów o błędach w produktach Microsoftu.
Steve Ballmer, list do klientów, 2002
błędów powodował połowę z nich. Ballmer napisał, że sam był tym zaskoczony.
Steve Ballmer, list do klientów, 2002
Przed wstążką w Office 2007 Microsoft policzył, czego ludzie naprawdę używają w Wordzie 2003. Poleceń były setki. Pięć z nich dawało prawie jedną trzecią wszystkich użyć.
Co z tym zrobili. „Wklej” dostało pierwszy, największy przycisk na wstążce, choć wszyscy znają Ctrl+V.
Czego nie zrobili. Nie wyrzucili reszty. Za pierwszą dziesiątką krzywa się spłaszcza i setki poleceń mają swoich ludzi.
AIVilfredo Pareto, włoski ekonomista, pokazał w latach 1896–1897, że dochody rozkładają się bardzo nierówno: niewielu ma dużo, wielu ma mało. Zasadą Pareto nazwał to dopiero Joseph Juran, specjalista od jakości, w 1951 roku. W 1975 roku sam przyznał, że przypisał ją Paretowi na wyrost.
A groch? Historia o kilku strąkach z jego ogrodu, które dawały większość ziaren, jest ładna, ale nikt jej nie potwierdził.
Każdy używa niewielkiej części programu. Problem w tym, że każdy innej. Zanim wytniesz „nieużywane” 80%, sprawdź, kto by stracił.
poleceń GIMP-a używała średnio jedna osoba. Większości poleceń używało najwyżej 10% ludzi, ale każdy miał swój zestaw.
Lafreniere i in., 2010, dwa lata logów
poleceń z około dwóch tysięcy w AutoCAD-zie używała największa grupa użytkowników.
Matejka i in., 2009, 16 000 osób
Używa go garstka ludzi. Bez niego tracą dostęp do wszystkiego.
Czytnik ekranu to mniejszość użytkowników. Dla nich to jedyna droga do produktu.
Błąd, który kasuje czyjąś pracę, naprawiasz przed literówką, nawet jeśli zgłosiła go jedna osoba.
AINa tym, że niewielka część przyczyn daje większość skutków: kilka funkcji, kilka błędów, kilku klientów. 80/20 to tylko typowy przykład proporcji.
Nie. Sprawdziłem na tej stronie: przez trzy miesiące 80% kliknięć z Google dało 12% podstron, a 80% wyświetleń 10%. Proporcja za każdym razem wychodzi inna, a liczby nie muszą sumować się do stu.
Vilfredo Pareto opisał nierówny rozkład dochodów w latach 1896–1897. Zasadą nazwał to Joseph Juran w 1951 roku i sam potem przyznał, że przypisał ją Paretowi na wyrost.
Policz, zanim zdecydujesz: które zadania ludzie robią najczęściej, które błędy dotykają najwięcej osób. Tym daj najlepsze miejsce i najwcześniejszą poprawkę. Resztę zostaw, tylko dalej od ręki.