Jeśli kupujesz w banku zdjęć obraz wygenerowany przez AI i go nie przerabiasz, AI Act nie każe Ci go oznaczać. Obowiązek ma ten, kto zdecydował o użyciu AI, czyli autor, który wygenerował realistyczny obraz w pracy zawodowej. Nie oznaczasz też ewidentnej fantastyki ani ręcznej fotomanipulacji zrobionej bez AI. To wniosek z definicji, a nie zapis wprost, więc zależy od interpretacji.

Czy trzeba oznaczać obraz AI kupiony w banku zdjęć?

Nie, jeśli kupujesz gotowy obraz i nie przerabiasz go AI-em.

Od 2 sierpnia 2026 w Unii trzeba oznaczać realistyczne treści zrobione przez AI. Co dokładnie wymaga etykiety, opisałem w tekście AI Act dla grafików: co trzeba oznaczać i od kiedy. Przy zakupie ze stocka ten obowiązek Cię omija.

Oznaczenie, które widzisz w wynikach banku zdjęć, nie musi trafić do pobranego pliku w widocznej formie. Ślad AI może zostać w metadanych, ale klient Twojego sklepu go nie zobaczy.

Na ten przypadek zwróciła uwagę Zofia Babicka-Klecor z Legal Geek.

Kto musi oznaczać treści AI według AI Act?

Ten, kto zdecydował o użyciu AI i o tym, co dzieje się z wynikiem.

Przepis nakłada obowiązek na podmiot stosujący, czyli osobę albo firmę, która używa narzędzia AI w pracy zawodowej. Kupując obraz ze stocka, nie używasz żadnego narzędzia AI. Obowiązek ma autor obrazu, o ile wygenerował go zawodowo.

Sytuacja się zmienia, gdy przerobisz kupiony obraz AI-em, na przykład podmienisz tło albo dorysujesz element generatorem. Wtedy to Ty używasz AI i Ty oznaczasz.

Ta sama zasada działa przy zleceniach. Jeśli zamawiasz grafikę, a grafik sam wybiera AI, oznacza on. Jeśli każesz mu użyć AI albo pracuje pod Twoją kontrolą jak członek zespołu, oznaczasz Ty.

Przepis nie wspomina o bankach zdjęć, a oficjalne wytyczne do niego nie są wiążące. Dlatego to wniosek z definicji, a nie zapis czarno na białym.

Czy AI Act wymaga oznaczania ilustracji fantasy?

Nie, jeśli to ewidentna fantastyka.

Obowiązek dotyczy deepfake'ów, czyli treści, które przypominają istniejące osoby, przedmioty, miejsca albo zdarzenia i mogą uchodzić za prawdziwe. Smok nad miastem nikogo nie oszuka, więc nie wymaga etykiety.

Liczy się treść, nie styl. Rysunkowa scena z prawdziwym politykiem na wiecu, który się nie odbył, wpada pod przepis. Fotorealistyczny kosmita już nie.

Pewna firma produkująca plastikowe klocki ma w reklamach dopisek „Materiał to fantazja”. Mój domysł jest taki, że to sposób, żeby nie mówić wprost o AI. Dowodu na to nie mam.

Czy ręczną fotomanipulację trzeba oznaczać jak deepfake?

Nie, AI Act jej nie obejmuje.

Definicja deepfake'a mówi o treściach wygenerowanych albo zmanipulowanych przez AI. Fałszywe zdjęcie prezydenta zrobione w programie graficznym samym piórkiem i brushami nie wymaga etykiety, choć wprowadza w błąd tak samo.

Sprawdź jednak narzędzia. Część funkcji retuszu w nowych programach działa na AI pod spodem, o czym pisałem przy usuwaniu tła ze zdjęcia. Jeśli choć jedno pociągnięcie zrobił model generatywny, wracasz pod przepis.

Brak etykiety nie oznacza, że wolno. Ręczna fotomanipulacja nadal podlega prawu do wizerunku i prawom autorskim do zdjęcia, z którego korzystasz.

Czy AI Act chroni przed deepfake'ami?

Przed oszustem nie chroni, bo oszust swojego materiału nie oznaczy.

Ktoś, kto celowo szerzy dezinformację, nie przejmuje się prawem ani etykietami. Obowiązek odczuwają ci, którzy chcą działać uczciwie: graficy, małe firmy, twórcy.

To oni sprawdzają, czy ich grafika jest deepfakiem, pilnują etykiet i liczą się z karami. Osób prywatnych, które używają AI poza pracą, przepis nie obejmuje.

Czy warto oznaczać AI, nawet gdy prawo tego nie wymaga?

Ja oznaczam zawsze, także wtedy, gdy nie muszę.

Ujawniam AI przy ilustracjach fantasy, kupionych obrazach, a nawet przy fragmencie wyciętym z obrazu AI. W karuzelach dopisuję, że obrazy są wygenerowane, a przy publikacji w social mediach zaznaczam opcję treści AI.

Nie ukrywam, że robię z AI burzę mózgów i że AI napisało kod mojej strony oraz poprawiło SEO. Na moich zajęciach z AI omawiam też etykę.

Czy AI Act ma sens? Argumenty zwolenników

Zwolennicy przepisu mają kilka mocnych argumentów.

Prawo nie musi łapać oszustów, żeby działało. Ustala normę dla uczciwego rynku, a gdy etykieta staje się standardem, materiał bez niej budzi podejrzenia.

Zasada „oznacza ten, kto użył AI” ma swoją logikę. Kupujący ze stocka nie ma wpływu na to, jak obraz powstał. Za ślad techniczny odpowiadają twórcy generatorów, którzy muszą znakować pliki w sposób czytelny dla maszyn.

Ręczne fotomanipulacje nie są bezkarne. Obejmują je prawo do wizerunku, prawa autorskie i przepisy o zniesławieniu, które działały na długo przed AI Act.

Czy AI Act to iluzja?

To prawo przydatne, ale dziurawe.

Dobrze, że prawo o AI powstaje, bo granice są potrzebne. Ale niech to będzie coś wartościowego, a nie martwe prawo na dzień dobry.

Dziś obraz z banku zdjęć i ręczny fake przechodzą bez etykiety, a uczciwy grafik ma więcej pracy. AI Act ma dobre intencje, ale na razie to więcej kłopotu niż ochrony.

TL;DR

Obraz AI kupiony w banku zdjęć nie wymaga od Ciebie oznaczenia, dopóki nie przerobisz go AI-em. AI Act każe oznaczać realistyczne treści AI temu, kto zdecydował o użyciu AI w pracy zawodowej: autorowi obrazu, a przy zleceniu grafikowi albo zamawiającemu, zależnie od tego, kto decydował o AI. Ewidentna fantastyka i ręczne fotomanipulacje bez AI nie wymagają etykiety, choć ręczny fake nadal podlega prawu do wizerunku i prawom autorskim. Wyjątek dla stocka to wniosek z definicji, a nie zapis wprost. Przepis nie zatrzyma oszustów, za to dokłada pracy uczciwym twórcom. Obowiązuje od 2 sierpnia 2026.

Źródła